اخبار و رسانه ها

نگاهی به فیلم تاریکی در جشنواره جهانی فیلم فجر

یکی از جذابیت های جشنواره امسال اکران برخی از فیلم های ژانر وحشت است چیزی که در کشورمان کمتر شاهد ساخت و اکران آن هستیم

داستان این فیلم از انجایی آغاز می شود که یک خانواده که برای تعطیلان در منطقه ای بسر می برند، پس از بازگشت متوجه می شوند که پسر کوچک خانواده از منطقه ای که در آن حضور داشتند سوغاتی، یک سری روح و جن به منزل آورده که خیلی هم تمیز نیستند. گرگ مک لین که تنها توفیق دوران کاری اش ساخت دو قسمت از فیلم معمولی « Wolf Creek » می باشد که سومیش هم در راه است. وی در مجموع ترسناک – اسلشر ساز است.

روح داستان بجای اینکه ترسناک باشد، بامزه هست اما با اینحال شاید ترس های لحظه ای فیلم برای افراد کم سن و سال ایجاد ترس موضعی نماید.

هرچقدر که فکر کنیم نمی توانم نکته مثبتی در فیلم ببینم. شاید همبازی شدن مجدد کوین بیکن و جنیفر موریسون پس از فیلم ترسناک موفق « آوای ارواح » در سال 1999، تنها نکته مثبت فیلم باشد وگرنه کل فیلم تعریفی ندارد

اول فیلم گفته می شود : « این داستان براساس یک رویداد واقعی ساخته شده است. » این جمله این روزها کارکرد معکوسی دارد! فیلمنامه « تاریکی » کپی برابر اصل آثار ترسناک ضعیفی است که در چند سال اخیر ساخته شده است. هیچ خلاقیتی هم درش به کار نرفته و همان اتفاقات فقط با بازیگران جدید رخ می دهد.

تکلیف روح داستان با خودش مشخص نیست. به درستی معلوم نیست که مشکل این عزیز در فیلم چه هست و برای چه اینقدر عجیب و غریب رفتار می کند. روح داستان نمی داند با خودش چند چند است.

ایراد آثار ترسناک چند سال گذشته در « تاریکی » نیز وجود دارد. اینکه چند نفر دور هم می نشینند و به دوربین و مخاطب می گویند که ریشه این بزرگواری که در خانه راه می رود و اهالی منزل را انگولک می کند از کجا آمده. در نهایت هم همیشه این توضیحات بیهوده است چراکه روح داستان خودسر است!
در نهایت یک فیلم روح محور که روح داستان هی به این و آن دست می مالد؛ خودتان تا آخر قصه را بروید!

پاسخ دهید

آدرس پست الکترونیکی شما منتشر نخواهد شد.فیلدهای اجباری مشخص شده اند *